Tanie świeże produkty

Pink Lady to odmiana jabłek, nazywana w języku hindi seb, a w języku niemieckim Apfel, o różowo-czerwonej skórce na żółto-zielonym tle oraz twardym, chrupiącym i soczystym miąższu o zrównoważonym słodko-kwaśnym smaku.

Jest spożywana na surowo jako przekąska, dodawana do sałatek owocowych lub wykorzystywana w niemieckich wypiekach, takich jak Apfelkuchen, gdzie jej zwarta struktura dobrze sprawdza się podczas pieczenia.

Sposób użycia

• Umyć przed spożyciem; skórka jest cienka i jadalna.
• Wydrążyć gniazda nasienne i pokroić w plastry do wypieków lub w ósemki do przekąsek i sałatek.
• Przechowywać w lodówce, gdzie zachowuje świeżość przez dwa do trzech tygodni, lub w chłodnej temperaturze pokojowej przez około tydzień.

To biała cebula, nazywana po niemiecku Gemüsezwiebel, a w języku hindi safed pyaz. Ma bladą, papierową łupinę i biały miąższ o łagodniejszym, słodszym smaku niż czerwona cebula, zwłaszcza po ugotowaniu.

Używa się jej tak samo jak innych cebul, jako bazy do curry i sosów, a szczególnie dobrze sprawdza się w daniach, w których pożądany jest jaśniejszy kolor i delikatniejszy smak, a także w kuchni niemieckiej, np. w zupach i pieczeniach.

Jak używać

• Przed posiekaniem lub pokrojeniem w plastry zdejmij papierową zewnętrzną łupinę.
• Gotuj powoli na średnim ogniu, aby wydobyć jej naturalną słodycz.
• Przechowuj w chłodnym, suchym i dobrze wentylowanym miejscu, nie w lodówce; można ją przechowywać przez kilka tygodni.

Marchew, zwana gajar w języku hindi i Karotten po niemiecku, to twarde, pomarańczowe korzenie o słodkim, ziemistym smaku, chrupiące na surowo i mięknące po ugotowaniu.

W kuchni indyjskiej używa się jej do gajar ka halwa, słodkiego deseru z marchwi, prostego dania sabzi lub poriyal, a także do mieszanych curry warzywnych i pikli. W kuchni niemieckiej stanowi powszechną bazę do zup, gulaszów i sałatek typu Rohkost.

Jak używać

• W zależności od preferencji wyszoruj lub obierz przed użyciem.
• Zetrzyj na tarce do sałatek i halwy lub pokrój w plasterki bądź słupki do gotowania.
• Przechowuj w lodówce, najlepiej w torebce; zachowują świeżość przez dwa do trzech tygodni.

Oto kapusta biała, nazywana po niemiecku Weisskraut, a w języku hindi patta gobi; należy do tej samej rodziny warzyw co kapusta głowiasta biała, lecz ma jasne, ściśle przylegające liście oraz twardszą, bardziej chrupiącą strukturę.

W kuchni niemieckiej stanowi bazę do Krautsalat, czyli surówki z octem, oraz do kiszonej kapusty (Sauerkraut). W kuchni indyjskiej można ją szatkować i przygotowywać jako sabzi lub thoran, podobnie jak zwykłą kapustę.

Jak używać

• Usuń zewnętrzne liście i opłucz główkę przed poszatkowaniem lub pokrojeniem w ćwiartki.
• Wytnij twardy głąb u nasady, który nie nadaje się do spożycia.
• Całą główkę przechowuj w lodówce, gdzie zachowuje świeżość od dwóch do trzech tygodni; przekrojoną część zawiń szczelnie.

Oto arbuz, nazywany po hindi „tarbooz”, a po niemiecku „Wassermelone”; określenie „kernarm” oznacza, że ta odmiana ma stosunkowo niewiele nasion. Ma twardą zieloną skórkę oraz soczysty, słodki, ciemnoczerwony miąższ, który składa się niemal w całości z wody.

Jada się go na świeżo, pokrojonego w kliny lub kostkę, a także miksuje na sok lub dodaje do sałatek owocowych. Zazwyczaj nie poddaje się go obróbce termicznej.

Jak używać

• Odetnij skórkę nożem i pokrój miąższ w kliny lub kostkę.
• Usuń ewentualne widoczne nasiona, choć ta odmiana ma ich niewiele.
• Całego arbuza przechowuj w temperaturze pokojowej; przekrojony kawałek przechowuj w lodówce pod przykryciem i zużyj w ciągu kilku dni.

Spitzkohl, czyli kapusta stożkowa, to niemiecka odmiana kapusty o charakterystycznej główce w kształcie stożka oraz bardziej miękkich i delikatnych liściach niż w przypadku kapusty głowiastej, o łagodniejszym, słodszym smaku.

W kuchni niemieckiej używa się jej podobnie jak innych odmian kapusty: do sałatek (Krautsalat), lekko duszoną jako dodatek do dań, dodawaną do zup, świetnie sprawdza się również szybko podsmażona w stylu indyjskiego sabzi z kapusty.

Jak używać

• Usuń zewnętrzne liście, które wyglądają na zwiędnięte, a następnie opłucz główkę.
• Głąb jest bardziej delikatny niż w kapuście głowiastej i nie zawsze trzeba go usuwać.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia, ponieważ liście są delikatniejsze niż w przypadku kapusty głowiastej.

Awokado nosi tę samą nazwę w języku hindi i niemieckim (Avocado). Ma twardą, ciemnozieloną, niemal czarną skórkę, pod którą znajduje się jasozielony, maślany, gładki miąższ otaczający pojedynczą, dużą pestkę.

Nie jest to tradycyjny indyjski składnik, ale coraz częściej używa się go w sałatkach, kanapkach i dipach, można go też rozgnieść na wersję guacamole lub dodać do przystawki w stylu raity.

Jak używać

• Pozostaw w temperaturze pokojowej, aż zacznie lekko uginać się pod naciskiem, co oznacza, że jest dojrzałe.
• Przekrój wzdłuż wokół pestki, rozdziel połówki, a następnie usuń pestkę łyżką lub ostrożnym uderzeniem noża.
• Po przekrojeniu miąższ szybko brązowieje w kontakcie z powietrzem; skropienie sokiem z cytryny spowalnia ten proces, a najlepiej zjeść je tego samego dnia.

To mały ananas, nazywany tak samo zarówno w hindi, jak i w języku niemieckim. Ma twardą, kolczastą, brązowo-żółtą skórkę oraz jędrny, soczysty, słodko-kwaśny żółty miąższ otaczający włóknisty rdzeń.

Jada się go na surowo, samodzielnie lub w sałatce owocowej, a w kuchni indyjskiej bywa gotowany jako składnik słodko-kwaśnego curry z ananasa lub raity.

Jak używać

• Odetnij koronę i podstawę, a następnie odkrój skórkę w paski, usuwając pozostałe małe brązowe „oczka”.
• Przekrój go wzdłuż na ćwiartki i usuń twardszy środkowy rdzeń, zanim pokroisz resztę w plastry lub kostkę.
• Przechowuj w temperaturze pokojowej, aż zacznie lekko uginać się pod naciskiem, a następnie wstaw pokrojony kawałek do lodówki i zużyj w ciągu kilku dni.

Są to jasnozielone winogrona bezpestkowe, nazywane po hindi „angoor”, a po niemiecku „Trauben”; „hell” oznacza jasny kolor, a „kernlos” – bezpestkowe. Mają cienką skórkę oraz jędrny, soczysty i słodki miąższ; je się je w całości, bez konieczności usuwania pestek.

Winogrona są spożywane głównie na świeżo jako przekąska lub w sałatkach owocowych, a czasem dodaje się je do raity lub lekkiego czatu owocowego.

Sposób użycia

• Przed zjedzeniem dokładnie opłucz pod bieżącą wodą, ponieważ na skórce mogą znajdować się osady lub kurz.
• Oderwij winogrona od kiści pojedynczo zamiast jeść prosto z niej, aby sprawdzić, czy któryś owoc nie jest zepsuty.
• Przechowuj w lodówce, najlepiej w perforowanym woreczku, i zużyj w ciągu około tygodnia.

To są borówki amerykańskie, po niemiecku nazywane Heidelbeeren; nie mają one powszechnie używanej nazwy w języku hindi, ponieważ nie są tradycyjnymi owocami indyjskimi. Są to małe, okrągłe jagody o głębokim niebiesko-fioletowym kolorze, twardej skórce i soczystym, lekko słodko-kwaśnym miąższu.

Jada się je na surowo, dodaje do sałatek owocowych i jogurtów, a także wykorzystuje w niemieckich wypiekach, takich jak Heidelbeerkuchen.

Jak używać

• Płucz delikatnie tuż przed spożyciem, ponieważ zbyt wczesne mycie może sprawić, że szybciej się zepsują.
• Przed przechowaniem wybierz miękkie lub pomarszczone jagody.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia.

Są to ciemne, bezpestkowe winogrona, nazywane angoor w języku hindi i Trauben w niemieckim; „dunkel” oznacza ciemny kolor, a „kernlos” – bez pestek. Skórka ma kolor od głębokiego fioletu do prawie czarnego, a pod nią znajduje się jędrny, soczysty i słodki miąższ.

Podobnie jak inne winogrona, jada się je na świeżo jako przekąskę lub dodaje do sałatek owocowych; można je również wykorzystać w lekkim czacie owocowym lub raicie.

Jak używać

• Przed spożyciem dobrze wypłucz pod bieżącą wodą.
• Oderwij winogrona od kiści pojedynczo i sprawdź, czy nie ma miękkich lub zepsutych owoców.
• Przechowuj w lodówce, najlepiej w perforowanej torebce, i zużyj w ciągu około tygodnia.

To pospolita zielona kapusta, w języku hindi nazywana patta gobi, a w niemieckim po prostu Kohl lub Weisskohl, gdy jest jasna, choć ta odmiana zachowuje swój świeży zielony kolor. Liście są ciasno ułożone wokół twardego głąba, chrupiące na surowo i szybko mięknące po ugotowaniu.

W kuchni indyjskiej jest drobno szatkowana do przygotowania cabbage thoran lub poriyal z kokosem i ziarnami gorczycy, gotowana jako prosta jarzynka sabzi lub podawana na surowo w sałatkach. Sprawdza się również w surówkach typu coleslaw lub jako szybki dodatek smażony metodą stir-fry.

Jak używać

• Usuń twardsze zewnętrzne liście i opłucz główkę przed poszatkowaniem.
• Wytnij twardy środkowy głąb, który zazwyczaj nie jest jadalny.
• Przechowuj w całości w lodówce, gdzie zachowuje świeżość przez jeden do dwóch tygodni; przekrojoną połowę owiń folią lub włóż do torebki.

W języku hindi trukwa nazywana jest turai lub gilki, w języku tamilskim peerkangai, a w telugu beerakaya; nie ma ona powszechnej niemieckiej nazwy, choć czasami określa się ją jako Rippenkuerbis. Jest to długie, zielone warzywo dyniowate z wyraźnymi żebrami biegnącymi wzdłuż całej długości, o miękkim i łagodnym miąższu po usunięciu twardej, żebrowanej skórki.

Zazwyczaj przyrządza się z niej proste turai sabzi z cebulą i przyprawami, dodaje do sambaru lub gotuje z soczewicą w dalu.

Jak używać

• Przed krojeniem zeskrob lub obierz twarde żebra nożem lub obieraczką; skórka pod liniami żeber zazwyczaj pozostaje.
• Pokrój w plastry lub kostkę i gotuj do miękkości, ponieważ warzywo zawiera dużo wody.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu kilku dni, ponieważ szybko mięknie.

To jest ogórek wężowy (ang. pointed gourd), nazywany „parwal” w języku hindi i „potol” w bengalskim; nie ma powszechnie używanej niemieckiej nazwy. Jest to małe, owalne, zielone warzywo dyniowate, czasami lekko prążkowane, o łagodnym smaku i teksturze przypominającej po ugotowaniu jędrną cukinię.

Powszechnie nadziewa się go pikantnym farszem i smaży na płytkim tłuszczu jako bharwan parwal, kroi w plasterki do prostego parwal sabzi lub gotuje z ziemniakami w lekkim curry.

Jak używać

• Zeskrob lekko skórkę, jeśli wydaje się twarda, choć młode okazy można pozostawić nieobrane.
• Przytnij końcówki i natnij wzdłuż, jeśli zamierzasz faszerować, lub pokrój w plasterki do suchego sabzi.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia.

Tykwę pospolitą, nazywaną w języku hindi lauki lub ghiya, a w telugu sorakaya, w języku niemieckim określa się mianem Flaschenkuerbis. Ta mniejsza odmiana tykwy ma gładką, jasnozieloną skórkę oraz miękki, biały miąższ o bardzo delikatnym, wodnistym smaku, po ugotowaniu przypominającym cukinię.

Najczęściej dusi się ją w formie lauki ki sabzi z lekkimi przyprawami, dodaje do sambaru lub mieszanego dalu, a czasem przygotowuje się z niej słodką chałwę.

Jak używać

• Przed pokrojeniem należy obrać zewnętrzną skórkę obieraczką do warzyw.
• W przypadku tej mniejszej odmiany nasiona są zazwyczaj wciąż miękkie i można je gotować razem z miąższem.
• Przechowywać w lodówce i zużyć w ciągu około tygodnia.

Przepękla ogórkowata, znana w języku hindi jako karela, a w językach południowoindyjskich jako pavakkai lub kakarakaya, po niemiecku nazywana jest Bittermelone. To wąskie, żebrowane zielone warzywo o wyraźnie gorzkim smaku, który łagodnieje nieco po odpowiednim przygotowaniu i obróbce termicznej.

Najczęściej kroi się ją i przyrządza jako karela sabzi lub karela fry z cebulą, nadziewa i dusi jako bharwan karela lub dodaje w niewielkich ilościach do potraw z warzyw mieszanych.

Jak używać

• Obierz cienkie paski żebrowanej skórki, jeśli wydaje się twarda, choć można ją również pozostawić.
• Pokrój, obficie posól i odstaw na 20–30 minut, a następnie wyciśnij i wylej gorzki płyn przed gotowaniem.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia.

Tykwę pospolitą nazywa się w języku hindi lauki lub ghiya, a w językach południowoindyjskich sorakaya lub sorekai; po niemiecku znana jest jako Flaschenkuerbis. Jest to gładka, jasnozielona, podłużna tykwa o miękkim białym miąższu i bardzo łagodnym, wodnistym smaku, w konsystencji przypominająca po ugotowaniu kabaczka lub cukinię.

Najczęściej gotuje się ją jako lauki ki sabzi z delikatnymi przyprawami, dodaje do sambaru lub mieszanego dalu, a czasem przyrządza jako słodką halwę.

Jak używać

• Przed krojeniem obierz zewnętrzną skórkę obieraczką do warzyw.
• Wydrąż i wyrzuć nasiona, jeśli stały się duże i twarde, pozostawiając miękkie, młode nasiona.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia.

To klasyczny indyjski fioletowy bakłażan, nazywany w języku hindi baingan, a w językach południowoindyjskich vankaya lub badanekayi, sprzedawany w Niemczech jako Aubergine. Ma gładką, błyszczącą, ciemnofioletową skórkę oraz gąbczasty, jasny miąższ z drobnymi jadalnymi nasionami i łagodny smak, który przejmuje aromat składników, z którymi jest gotowany.

Wykorzystuje się go w całości, piekąc na baingan bharta, kroi w kliny do prostego curry z bakłażana lub sabzi, albo nadziewa i dusi w formie bharwan baingan. Sprawdza się również pokrojony w kostkę w mieszanym curry warzywnym lub usmażony w plastrach.

Jak używać

• Przed krojeniem opłucz warzywo i usuń zieloną szypułkę.
• Pokrojone kawałki szybko ciemnieją w kontakcie z powietrzem, dlatego gotuj je krótko po pokrojeniu lub przechowuj w wodzie do momentu użycia.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu 3 do 4 dni, ponieważ z czasem mięknie.

Liść betelu, w języku hindi nazywany paan ka patta, to błyszczący, zielony liść w kształcie serca o pieprznym, lekko gorzkim smaku. Nie posiada on powszechnej nazwy w języku niemieckim i nie jest składnikiem spożywczym w typowym tego słowa znaczeniu.

Jego najbardziej znanym zastosowaniem jest rola zawiniątka dla paanu, tradycyjnej przekąski spożywanej po posiłku, składającej się z liścia owiniętego wokół składników takich jak nasiona kopru włoskiego czy wiórki kokosowe. Liście są również wykorzystywane w całości w niektórych południowoindyjskich rytuałach religijnych i świątecznych.

Jak używać

• Przed użyciem delikatnie opłucz i osusz, ponieważ liście łatwo się obijają.
• Jeśli gruby środkowy nerw wydaje się twardy, przytnij go.
• Owiń luźno wilgotną ściereczką i przechowuj w lodówce; zużyj w ciągu kilku dni, ponieważ liście szybko wysychają i ciemnieją.

Czikry, znane również jako sapodilla, to małe owoce o brązowej skórce, miękkim, ziarnistym i bardzo słodkim miąższu o konsystencji przypominającej dojrzałą gruszkę. Wewnątrz znajdują się niejadalne, twarde czarne pestki. Owoc ten nie ma powszechnie używanej niemieckiej nazwy.

Dojrzałe owoce jada się na surowo, czasem dodaje do koktajli mlecznych lub sałatek owocowych.

Sposób użycia

• Wybieraj owoce, które lekko uginają się pod naciskiem; twarde owoce są niedojrzałe i można je zostawić w temperaturze pokojowej na kilka dni, aby zmiękły.
• Przed spożyciem obierz cienką skórkę i usuń czarne pestki.
• Dojrzałe owoce przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu kilku dni, ponieważ miąższ szybko się psuje.

Gongura, w języku angielskim powszechnie nazywana liśćmi szczawiu, to zielone warzywo liściaste z regionu telugu o silnie kwaśnym, cierpkim smaku. Nie posiada ustalonej niemieckiej nazwy. Liście są małe, spiczaste i lekko zaczerwienione przy łodydze.

Jest najlepiej znana jako baza gongura pachadi, kwaśnego, przyprawionego chutneyu, oraz gongura mamsam, potrawy z baraniny duszonej z tymi liśćmi, można ją również wykorzystać do przygotowania prostego dalu.

Jak używać

• Oderwij liście od łodyg, zachowując do większości przepisów tylko delikatne części liściaste.
• Umyj dokładnie przed posiekaniem lub gotowaniem, podobnie jak w przypadku innych zielonych warzyw liściastych.
• Przechowuj w lodówce zawinięte w papier i zużyj w ciągu kilku dni, ponieważ liście szybko więdną.

Liść bananowca, nazywany vazha ilai w języku tamilskim i kela ka patta w hindi, to duży, szeroki liść rośliny bananowca. Nie posiada on niemieckiej nazwy kulinarnej, ponieważ jest używany wyłącznie jako naturalne opakowanie i powierzchnia do serwowania, a nie jako produkt spożywczy.

Tradycyjnie służy jako talerz do posiłków kuchni południowoindyjskiej, jako opakowanie do gotowania na parze niektórych potraw oraz do świątecznych i religijnych prezentacji żywności.

Jak używać

• Przed użyciem przetrzyj liść wilgotną szmatką.
• Krótko przesuń go nad otwartym ogniem lub gorącą patelnią, albo zanurz w gorącej wodzie, aby stał się bardziej elastyczny i błyszczący przed podaniem lub zawinięciem w niego żywności.
• Przechowuj w lodówce owinięty w foliową torebkę i zużyj w ciągu kilku dni, ponieważ z czasem wysycha.

Liście kozieradki nazywane są w języku hindi methi, a po niemiecku Bockshornklee. Te małe, lekko zaokrąglone zielone liście mają charakterystyczną łagodną goryczkę, która łagodnieje podczas gotowania.

Są one przyrządzane jako methi sabzi lub aloo methi z ziemniakami, dodawane do parath oraz używane w lekkich potrawach z dalu. Często wystarcza niewielka ilość, ponieważ przy większych ilościach goryczka staje się wyczuwalna.

Jak używać

• Oddziel liście od łodyżek, usuwając grube lub zdrewniałe części.
• Dokładnie umyj, ponieważ między liśćmi łatwo gromadzi się piasek.
• Przechowuj w lodówce owinięte w papier lub ściereczkę i zużyj w ciągu kilku dni.