Tanie świeże produkty

Okra, nazywana w języku hindi bhindi, a w językach południowoindyjskich vendakkai lub bendakaya, jest znana w języku niemieckim jako Okraschote. Strąki są długie, żebrowane i zwężające się ku końcowi, o łagodnym smaku i teksturze, która staje się wyraźnie lepka i śluzowata po przekrojeniu i ugotowaniu w płynie.

Najczęściej przygotowuje się ją na sucho, jak w przypadku bhindi masala lub smażonego bhindi z cebulą i przyprawami, dzięki czemu jest mniej lepka; dodaje się ją również do sambaru lub mieszanego curry warzywnego.

Jak używać

• Wytrzyj strąki do sucha przed krojeniem, ponieważ mokra okra staje się bardziej lepka.
• Odetnij końcówkę łodygi, a następnie pokrój lub pozostaw w całości w zależności od dania.
• Gotuj na dość dużym ogniu bez przykrycia, aby zmniejszyć lepkość; zużyj w ciągu 2 do 3 dni od zakupu, ponieważ szybko mięknie.

Liście kolendry są nazywane w języku hindi dhania lub hara dhania, a w innych językach indyjskich kothimbir lub kothamalli; po niemiecku znane są jako Koriander. Delikatne zielone liście mają jasny, świeży, lekko cytrusowy smak i są używane raczej na surowo niż poddawane długiej obróbce cieplnej.

Służą jako wykończenie potraw typu dal, curry i chaat, są miksowane na zielone chutney oraz dodawane do sałatek i raity.

Jak używać

• Umyj dokładnie w misce z wodą, aby usunąć piasek, ponieważ roślina rośnie blisko ziemi.
• Posiekaj tuż przed użyciem, włącznie z delikatnymi łodyżkami, które mają mnóstwo smaku.
• Zawiń luźno w wilgotną ściereczkę lub papier i przechowuj w lodówce; zużyj w ciągu 3 do 5 dni.

Zielona papryczka chili, nazywana po hindi „hari mirch”, a w języku niemieckim znana najczęściej po prostu jako „gruene Chili”, to niedojrzała postać papryki chili: smukła, błyszcząca i jędrna, o ostrości, która znacząco różni się od łagodnej do bardzo ostrej nawet w tej samej partii.

Jest stosowana w całej kuchni indyjskiej jako podstawowy składnik; przekrojona lub posiekana dodawana jest do curry, dalu i chutneyów, albo smażona w całości z solą jako dodatek. Nadaje również smak piklom i przyprawom (tadka) do dalu.

Sposób użycia

• Przed przekrojeniem, posiekaniem lub użyciem w całości należy umyć papryczkę i odciąć ogonek.
• Aby uzyskać łagodniejszy smak, usuń nasiona i wewnętrzną białą błonę.
• Przechowuj w lodówce w papierowej torebce lub otwartym pojemniku; zachowuje świeżość przez około tydzień.

Drumstick to długa, żebrowana zielona strąka drzewa moringa, znana jako murungakkai w języku tamilskim, munagakaya w telugu oraz sahjan lub saijan w hindi; nie ma powszechnie używanej polskiej nazwy. Strąk jest włóknisty i niejadalny na zewnątrz, natomiast w środku znajduje się miękki miąższ i małe nasiona, które wydrąża się i zjada, podczas gdy twarde włókno zewnętrzne jest wyrzucane.

Jest najlepiej znany jako niezbędny składnik sambaru, gotuje się go również w curry z moringi lub dodaje do avial i innych dań z mieszanych warzyw.

Jak używać

• Przed gotowaniem przytnij końce i pokrój na kawałki długości palca.
• Gotuj na wolnym ogniu do miękkości, a następnie jedz, zeskrobując miąższ zębami i wyrzucając włóknistą łupinę.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu kilku dni, ponieważ z czasem wysycha i twardnieje.

Liście curry nazywane są w języku hindi kadi patta, a w językach południowoindyjskich karivepaku lub kariveppilai; po niemiecku znane są jako Curryblätter, choć nie mają związku z proszkiem curry. Te małe, błyszczące zielone liście mają charakterystyczny aromatyczny, lekko cytrusowy smak, który uwalnia się po wrzuceniu na gorący olej.

Są używane niemal wszędzie w kuchni południowoindyjskiej: smażone na gorącym oleju na początku przygotowywania sambaru, rasamu i dalu lub dodawane do chutneyów i smażonych warzyw.

Jak używać

• Przed użyciem oderwij liście od łodyżki lub dodawaj małe gałązki w całości.
• Podsmaż krótko na gorącym oleju z nasionami gorczycy na początku gotowania, aby wydobyć aromat.
• Przechowuj w lodówce w szczelnym woreczku lub pojemniku, gdzie zachowują świeżość przez jeden do dwóch tygodni; można je również zamrozić w celu dłuższego przechowywania.

Mięta jest nazywana po hindi pudina, a w języku niemieckim sprzedawana jako Minze. Jej małe, jasnozielone liście mają silny, chłodzący, ostry smak i prawie zawsze używa się ich na świeżo, zamiast długo gotować.

Jest mieszana z chutneyem miętowym podawanym do samos i przekąsek, dodawana do raity oraz używana w napojach, takich jak lassi o smaku mięty czy lemoniada.

Jak używać

• Oderwij liście od twardszych łodyg przed posiekaniem lub zblendowaniem.
• Dodawaj pod koniec gotowania lub używaj na surowo, ponieważ wysoka temperatura szybko osłabia jej smak.
• Przechowuj owiniętą w wilgotną ściereczkę w lodówce i zużyj w ciągu kilku dni, ponieważ szybko więdnie.

Fasolnik, znany również jako guar lub gawar w języku hindi oraz gokarakaya w języku telugu, to cienkie, twarde zielone strąki rosnące w małych kępach, o lekko gorzkim, nieco chrupiącym miąższu po ugotowaniu.

Zazwyczaj przyrządza się z nich suche gawar ki sabzi z cebulą i przyprawami lub curry gokarakaya w kuchni telugu; można je również dodawać w niewielkich ilościach do potraw z mieszanych warzyw.

Jak używać

• Przed gotowaniem odetnij oba końce każdego strąka; bardzo młode strąki można pozostawić w całości, natomiast większe często kroi się na krótsze kawałki.
• Gotuj dokładnie, ponieważ niedogotowane strąki są twarde i lekko gorzkie.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około 4–5 dni.

Zielone mango, czyli niedojrzałe mango, nazywane w hindi kairi lub kaccha aam, a w tamilskim mangai, to owoc w fazie niedojrzałości, o twardym, kwaśnym, chrupiącym miąższu i skórce, która jest w pełni zielona.

Wykorzystuje się je do przygotowania pikli z mango (achaar), aam panna, czyli cierpkiego napoju z surowego mango, oraz różnych chutneyów, a także ściera lub kroi w kostkę jako dodatek do niektórych południowoindyjskich dań ryżowych i sałatek.

Jak używać

• Umyj, a następnie obierz nożem przed oddzieleniem miąższu od płaskiej centralnej pestki.
• Do przygotowania pikli pokrój w małe kawałki lub cienkie plasterki, zgodnie z wymaganiami przepisu.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu tygodnia, ponieważ jest twardsze i zachowuje świeżość nieco dłużej niż dojrzałe mango, choć z czasem również mięknie.

Świeży, surowy zielony banan, 400–500 g — banan warzywny, znany jako plantan, kaccha kela, vaazhai kai lub aratikaya, a po niemiecku jako Kochbanane lub grüne Banane.

Zbierany, gdy jest niedojrzały, ma skrobiową, a nie słodką konsystencję i zachowuje się bardziej jak ziemniak niż owoc. W kuchniach południowych Indii wykorzystuje się go do przyrządzania vazhakkai poriyal i smażonych potraw, do Kerali thoran i avial, do andhrajskiego curry aratikaya oraz chrupiących chipsów bananowych; w kuchni bengalskiej robi się z niego kanchkola kofta.

Obierać pod bieżącą wodą lub naoliwionymi dłońmi — surowa skórka wydziela lepki sok — a pokrojone kawałki wrzucać do wody z odrobiną kurkumy, aby nie ściemniały. Przechowywać w temperaturze pokojowej lub w lodówce i zużyć w ciągu kilku dni, zanim skórka zacznie żółknąć.

To okrągły, żółty ogórek, podobny do tego, co w języku telugu znane jest jako dosakaya, a w hindi czasem jako kakdi. Ma grubszą, bardziej chropowatą żółto-zieloną skórkę niż zwykły ogórek, twardszy, lekko cierpki miąższ i większe nasiona w środku.

W kuchni południowoindyjskiej używa się go do przygotowania dosakaya pappu, potrawy z soczewicy z dodatkiem tego ogórka, do marynat oraz do sałatek na surowo z lekkim dodatkiem ziaren gorczycy i chili.

Jak używać

• Przed krojeniem obierz twardszą skórkę.
• Jeśli nasiona w środku dojrzały, przekrój ogórka na pół i wydrąż większe, twardsze pestki, zachowując twardszy miąższ.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia.

Są to małe cebulki, znane w języku angielskim jako sambar onions, w języku tamilskim jako chinna vengayam, a w telugu jako gaddalu; są podobne do tych sprzedawanych w Niemczech jako Schalotten (szalotki). Są mniejsze i mają bardziej intensywny smak niż zwykła cebula oraz cienką, czerwonofioletową łupinę.

Jak wskazuje nazwa, są kluczowym składnikiem sambaru; używa się ich również w całości w sambarze z małej cebuli lub podsmaża jako bazę do różnych południowoindyjskich curry.

Jak używać

• Odetnij końcówkę korzeniową, a następnie obierz; krótkie namoczenie w ciepłej wodzie może ułatwić obieranie.
• Często używa się ich w całości lub przekrojonych na pół, zamiast drobno siekać, ponieważ są już małe.
• Przechowuj w chłodnym, suchym miejscu, a nie w lodówce; zachowują świeżość przez kilka tygodni.

Czerwona cebula nazywana jest lal pyaz w języku hindi i pyaaz w urdu, a w Niemczech sprzedawana jest jako rote Zwiebel. Ma cienką, purpurowo-czerwoną łupinę oraz biały miąższ z purpurowymi pierścieniami; na surowo smakuje ostrzej i bardziej wyraziście niż żółta cebula, jednak po ugotowaniu staje się łagodniejsza i słodsza.

W indyjskiej kuchni stanowi bazę masala do curry i dań z soczewicy (dal), jest składnikiem sałatek (kachumber) i raity, gdzie spożywa się ją na surowo, a także biryani, do którego cienkie plastry smaży się na głębokim tłuszczu, aż staną się chrupiącą cebulką birista. Świetnie sprawdza się również w niemieckich potrawach, takich jak Zwiebelkuchen, lub po prostu pokrojona do sałatki.

Jak używać

• Przed krojeniem zdejmij papierowatą zewnętrzną skórkę.
• Jeśli używasz jej na surowo, pokrój ją cienko i krótko opłucz w zimnej wodzie, aby złagodzić ostrość.
• Przechowuj w chłodnym, suchym i dobrze wentylowanym miejscu, nie w lodówce; całe cebule można przechowywać przez kilka tygodni.

Liście mango, nazywane w hindi aam ke patte, to błyszczące zielone liście drzewa mango. Nie mają ustalonej polskiej nazwy, ponieważ używa się ich raczej do dekoracji niż jako żywności.

Tradycyjnie nawleka się je na sznur, tworząc toran – ozdobną girlandę wieszaną w drzwiach podczas festiwali, wesel i okazji religijnych; są również wykorzystywane w niektórych rytuałach pudźa.

Sposób użycia

• Przed użyciem wytrzyj liście do czysta miękką, wilgotną szmatką.
• Nawlecz łodygi na sznurek lub nitkę, aby stworzyć girlandę lub toran.
• Przechowuj w temperaturze pokojowej i zużyj w ciągu kilku dni, ponieważ z czasem liście wysychają i zwijają się.

To pomidory typu „beefsteak”, nazywane po niemiecku Fleischtomaten, a w języku hindi tamatar. Są duże, jędrne i mięsiste, mają mniej nasion niż mniejsze odmiany pomidorów oraz zrównoważony słodko-kwaśny smak.

W kuchni indyjskiej stanowią podstawę większości sosów curry, dodaje się je do czatneju pomidorowego oraz używa na surowo w sałatkach. W kuchni niemieckiej często podaje się je pokrojone w sałatkach lub na kanapkach.

Jak używać

• Umyj przed użyciem; krótkie zanurzenie we wrzątku ułatwia obieranie ze skórki, jeśli zależy Ci na gładkim sosie.
• W przypadku bazy do curry, posiekaj i gotuj z cebulą oraz przyprawami, aż zmiękną, a tłuszcz oddzieli się od reszty.
• Przechowuj w temperaturze pokojowej przez kilka dni, aby uzyskać pełnię smaku, lub w lodówce do tygodnia.

Parwal, znany również jako ogórek indyjski, to małe, owalne, zielone warzywo dyniowate, czasami delikatnie prążkowane, o łagodnym smaku i konsystencji zbliżonej po ugotowaniu do twardej cukinii. Nie posiada ustalonej polskiej nazwy.

Często nadziewa się go przyprawionym farszem i smaży na niewielkiej ilości tłuszczu jako bharwan parwal, kroi w plasterki na proste parwal sabzi lub gotuje razem z ziemniakami.

Jak używać

• Delikatnie zeskrob skórkę, jeśli wydaje się twarda; młode, delikatne okazy można pozostawić nieobrane.
• Odetnij końce, a następnie przetnij wzdłuż w celu nadziania lub pokrój w plasterki do dania typu sabzi.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia.

Banan nazywa się po hindusku kela, a po niemiecku Banane. Jest to popularny żółty banan deserowy o miękkim, słodkim miąższu po dojrzeniu i grubej skórce, którą usuwa się przed zjedzeniem.

Oprócz jedzenia na surowo, dojrzałe banany wykorzystuje się w kuchni indyjskiej do przyrządzania halwy bananowej lub jako ofiarę podczas pudży, natomiast lekko niedojrzałe owoce kroi się w plastry i smaży na chipsy bananowe lub gotuje jako warzywo w niektórych daniach regionalnych.

Jak używać

• Pozostaw w temperaturze pokojowej, aby dojrzały; w pełni żółta skórka z kilkoma brązowymi plamkami oznacza, że owoc jest gotowy do spożycia.
• Po dojrzeniu można je przenieść do lodówki, aby spowolnić dalsze dojrzewanie, choć skórka ściemnieje.
• Aby uzyskać najlepszą konsystencję, spożyj w ciągu kilku dni od dojrzenia.

Ogórek, nazywany po hindi kheera, a po niemiecku Gurke, to gładkie, zielone warzywo o chrupiącym, soczystym i lekko słodkim miąższu, najczęściej spożywane na surowo.

W kuchni indyjskiej kroi się go do raity z jogurtem, sieka do sałatki kachumber z cebulą i pomidorem lub je na surowo z odrobiną soli i chili w proszku. W kuchni niemieckiej często występuje w prostej sałatce octowej (Gurkensalat) lub na kanapkach.

Jak używać

• Obierz, jeśli skórka jest gruba lub woskowana, w przeciwnym razie można ją zostawić, dobrze myjąc warzywo.
• Krój tuż przed podaniem, ponieważ pokrojony ogórek puszcza wodę i mięknie.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia.

To okrągły, żółty ogórek, podobny do tego, co w języku telugu nazywa się dosakaya, tyle że większy od wersji pakowanej w mniejszych ilościach. Ma grubą, fakturowaną żółto-zieloną skórkę, twardszy miąższ niż zwykły ogórek i większe nasiona w środkowej części.

Jest wykorzystywany w kuchni południowoindyjskiej do przygotowania dosakaya pappu, dania z soczewicy gotowanego z tym ogórkiem, a także do marynat i surowej sałatki z lekkim okraszeniem z ziaren gorczycy.

Jak używać

• Przed krojeniem należy obrać twardszą zewnętrzną skórkę.
• Przekroić na pół i wydrążyć większe, twardsze nasiona ze środka, zachowując twardszy miąższ dookoła.
• Przechowywać w lodówce i zużyć w ciągu około tygodnia.

Czosnek nazywa się „lahsun” w języku hindi oraz „Knoblauch” w języku niemieckim. Rośnie w formie główki złożonej z pojedynczych ząbków, z których każdy pokryty jest cienką, papierowatą skórką. W stanie surowym ma ostry, wyrazisty smak, który łagodnieje i staje się słodszy po ugotowaniu.

Jest podstawowym składnikiem większości indyjskich curry i dań z soczewicy (dal), zazwyczaj mielonym z imbirem na pastę, a także smażonym w całości jako dodatek do temperowania potraw i chutneyów. W kuchni niemieckiej nadaje aromat sosom, pieczeniom i pieczywu.

Sposób użycia

• Oddziel ząbki od główki w miarę potrzeby, pozostawiając resztę w całości do przechowywania.
• Najpierw lekko zgnieć ząbek, aby poluzować papierowatą skórkę, która następnie łatwo zejdzie.
• Przechowuj całą główkę w chłodnym, suchym i dobrze wentylowanym miejscu, nie w lodówce; zachowuje świeżość przez kilka tygodni.

Burak nazywany jest w języku hindi chukandar, a po niemiecku Rote Bete. Jest to twarde, okrągłe warzywo korzeniowe o głęboko czerwonym miąższu, ziemistym smaku i konsystencji przypominającej po ugotowaniu gęstą marchew.

W kuchni indyjskiej ściera się go na surowo do sałatki z buraków lub raity, gotuje jako sabzi lub poriyal z kokosem, a czasami używa do kotletów. W kuchni niemieckiej jest powszechnie gotowany i krojony do sałatek.

Jak używać

• Wyszorować dokładnie; obieranie jest łatwiejsze po ugotowaniu lub upieczeniu niż przed.
• Gotować, gotować na parze lub piec w całości, aż nóż będzie łatwo wchodził, a następnie obrać i pokroić.
• Nosić rękawiczki lub szybko umyć ręce, ponieważ głęboko czerwony sok łatwo brudzi; przechowywać w lodówce i zużyć w ciągu jednego do dwóch tygodni.

Kalafior, nazywany po niemiecku Blumenkohl, a w hindi gobi, to zbita biała główka złożona z ciasno upakowanych różyczek na jasnej łodydze, o łagodnym, lekko orzechowym smaku i jędrnej strukturze, która mięknie podczas gotowania.

Jest to podstawowe indyjskie warzywo, przyrządzane jako aloo gobi z ziemniakami, wytrawne gobi sabzi z kminem i kurkumą lub gobi manchurian w stylu indyjsko-chińskim. W kuchni niemieckiej często podaje się go po prostu na parze lub zapieczonego w sosie serowym.

Jak przygotować

• Podziel główkę na różyczki, odrzucając twardy głąb i zewnętrzne liście.
• Dokładnie wypłucz lub krótko namocz w osolonej wodzie, ponieważ między różyczkami mogą ukrywać się owady.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia; z czasem kalafior brązowieje i mięknie.