Świeże produkty

Bakłażan, 1 sztuka — duża fioletowa odmiana, znana w indyjskich kuchniach jako brinjal, baingan, vankaya lub kathirikkai, a w języku niemieckim po prostu jako Aubergine.

Miąższ jest łagodny i gąbczasty na surowo, a po ugotowaniu staje się jedwabisty i niemal kremowy, dlatego bakłażan traktowany jest raczej jako warzywo nadające potrawie treści, a nie tylko aromat. Upiecz go w całości nad płomieniem i rozgnieć, aby przyrządzić baingan bharta; pokrój w kostkę do bengalskiego lub andhrajskiego curry; pokrój w plastry i usmaż na bhaja, na smażone w cieście bajji lub do dań śródziemnomorskich, do których również pasuje — musaki, parmigiany, baby ganoush.

Wybieraj jędrne, błyszczące sztuki, które wydają się ciężkie jak na swój rozmiar. Posolenie pokrojonych plastrów na dwadzieścia minut i osuszenie ich ręcznikiem papierowym zapobiega wchłanianiu nadmiaru tłuszczu. Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu kilku dni.

Burak nazywany jest w języku hindi chukandar, a po niemiecku Rote Bete. Jest to twarde, okrągłe warzywo korzeniowe o głęboko czerwonym miąższu, ziemistym smaku i konsystencji przypominającej po ugotowaniu gęstą marchew.

W kuchni indyjskiej ściera się go na surowo do sałatki z buraków lub raity, gotuje jako sabzi lub poriyal z kokosem, a czasami używa do kotletów. W kuchni niemieckiej jest powszechnie gotowany i krojony do sałatek.

Jak używać

• Wyszorować dokładnie; obieranie jest łatwiejsze po ugotowaniu lub upieczeniu niż przed.
• Gotować, gotować na parze lub piec w całości, aż nóż będzie łatwo wchodził, a następnie obrać i pokroić.
• Nosić rękawiczki lub szybko umyć ręce, ponieważ głęboko czerwony sok łatwo brudzi; przechowywać w lodówce i zużyć w ciągu jednego do dwóch tygodni.

Szczypiorek jest nazywany palak w języku hindi oraz Blattspinat lub Spinat w języku niemieckim. Ma delikatne, płaskie zielone liście o łagodnym, lekko ziemistym smaku, które po ugotowaniu znacznie się redukują.

Stanowi bazę do palak paneer i saag, jest przygotowywany jako proste palak sabzi z czosnkiem oraz dodawany do dal, aby uzyskać dal palak. W kuchni niemieckiej często podaje się go jako dodatek w postaci kremowej.

Jak używać

• Dokładnie umyj w kilku zmianach wody, ponieważ w liściach zbiera się piasek.
• Przed gotowaniem odetnij grube, twarde łodygi.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu 2–3 dni, ponieważ liście szybko więdną i psują się.

Kalafior, nazywany po niemiecku Blumenkohl, a w hindi gobi, to zbita biała główka złożona z ciasno upakowanych różyczek na jasnej łodydze, o łagodnym, lekko orzechowym smaku i jędrnej strukturze, która mięknie podczas gotowania.

Jest to podstawowe indyjskie warzywo, przyrządzane jako aloo gobi z ziemniakami, wytrawne gobi sabzi z kminem i kurkumą lub gobi manchurian w stylu indyjsko-chińskim. W kuchni niemieckiej często podaje się go po prostu na parze lub zapieczonego w sosie serowym.

Jak przygotować

• Podziel główkę na różyczki, odrzucając twardy głąb i zewnętrzne liście.
• Dokładnie wypłucz lub krótko namocz w osolonej wodzie, ponieważ między różyczkami mogą ukrywać się owady.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia; z czasem kalafior brązowieje i mięknie.

To pospolita zielona kapusta, w języku hindi nazywana patta gobi, a w niemieckim po prostu Kohl lub Weisskohl, gdy jest jasna, choć ta odmiana zachowuje swój świeży zielony kolor. Liście są ciasno ułożone wokół twardego głąba, chrupiące na surowo i szybko mięknące po ugotowaniu.

W kuchni indyjskiej jest drobno szatkowana do przygotowania cabbage thoran lub poriyal z kokosem i ziarnami gorczycy, gotowana jako prosta jarzynka sabzi lub podawana na surowo w sałatkach. Sprawdza się również w surówkach typu coleslaw lub jako szybki dodatek smażony metodą stir-fry.

Jak używać

• Usuń twardsze zewnętrzne liście i opłucz główkę przed poszatkowaniem.
• Wytnij twardy środkowy głąb, który zazwyczaj nie jest jadalny.
• Przechowuj w całości w lodówce, gdzie zachowuje świeżość przez jeden do dwóch tygodni; przekrojoną połowę owiń folią lub włóż do torebki.

Fasolnik, znany również jako guar lub gawar w języku hindi oraz gokarakaya w języku telugu, to cienkie, twarde zielone strąki rosnące w małych kępach, o lekko gorzkim, nieco chrupiącym miąższu po ugotowaniu.

Zazwyczaj przyrządza się z nich suche gawar ki sabzi z cebulą i przyprawami lub curry gokarakaya w kuchni telugu; można je również dodawać w niewielkich ilościach do potraw z mieszanych warzyw.

Jak używać

• Przed gotowaniem odetnij oba końce każdego strąka; bardzo młode strąki można pozostawić w całości, natomiast większe często kroi się na krótsze kawałki.
• Gotuj dokładnie, ponieważ niedogotowane strąki są twarde i lekko gorzkie.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około 4–5 dni.

Liście kolendry są nazywane w języku hindi dhania lub hara dhania, a w innych językach indyjskich kothimbir lub kothamalli; po niemiecku znane są jako Koriander. Delikatne zielone liście mają jasny, świeży, lekko cytrusowy smak i są używane raczej na surowo niż poddawane długiej obróbce cieplnej.

Służą jako wykończenie potraw typu dal, curry i chaat, są miksowane na zielone chutney oraz dodawane do sałatek i raity.

Jak używać

• Umyj dokładnie w misce z wodą, aby usunąć piasek, ponieważ roślina rośnie blisko ziemi.
• Posiekaj tuż przed użyciem, włącznie z delikatnymi łodyżkami, które mają mnóstwo smaku.
• Zawiń luźno w wilgotną ściereczkę lub papier i przechowuj w lodówce; zużyj w ciągu 3 do 5 dni.

Ogórek, nazywany po hindi kheera, a po niemiecku Gurke, to gładkie, zielone warzywo o chrupiącym, soczystym i lekko słodkim miąższu, najczęściej spożywane na surowo.

W kuchni indyjskiej kroi się go do raity z jogurtem, sieka do sałatki kachumber z cebulą i pomidorem lub je na surowo z odrobiną soli i chili w proszku. W kuchni niemieckiej często występuje w prostej sałatce octowej (Gurkensalat) lub na kanapkach.

Jak używać

• Obierz, jeśli skórka jest gruba lub woskowana, w przeciwnym razie można ją zostawić, dobrze myjąc warzywo.
• Krój tuż przed podaniem, ponieważ pokrojony ogórek puszcza wodę i mięknie.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia.

Liście curry nazywane są w języku hindi kadi patta, a w językach południowoindyjskich karivepaku lub kariveppilai; po niemiecku znane są jako Curryblätter, choć nie mają związku z proszkiem curry. Te małe, błyszczące zielone liście mają charakterystyczny aromatyczny, lekko cytrusowy smak, który uwalnia się po wrzuceniu na gorący olej.

Są używane niemal wszędzie w kuchni południowoindyjskiej: smażone na gorącym oleju na początku przygotowywania sambaru, rasamu i dalu lub dodawane do chutneyów i smażonych warzyw.

Jak używać

• Przed użyciem oderwij liście od łodyżki lub dodawaj małe gałązki w całości.
• Podsmaż krótko na gorącym oleju z nasionami gorczycy na początku gotowania, aby wydobyć aromat.
• Przechowuj w lodówce w szczelnym woreczku lub pojemniku, gdzie zachowują świeżość przez jeden do dwóch tygodni; można je również zamrozić w celu dłuższego przechowywania.

Drumstick to długa, żebrowana zielona strąka drzewa moringa, znana jako murungakkai w języku tamilskim, munagakaya w telugu oraz sahjan lub saijan w hindi; nie ma powszechnie używanej polskiej nazwy. Strąk jest włóknisty i niejadalny na zewnątrz, natomiast w środku znajduje się miękki miąższ i małe nasiona, które wydrąża się i zjada, podczas gdy twarde włókno zewnętrzne jest wyrzucane.

Jest najlepiej znany jako niezbędny składnik sambaru, gotuje się go również w curry z moringi lub dodaje do avial i innych dań z mieszanych warzyw.

Jak używać

• Przed gotowaniem przytnij końce i pokrój na kawałki długości palca.
• Gotuj na wolnym ogniu do miękkości, a następnie jedz, zeskrobując miąższ zębami i wyrzucając włóknistą łupinę.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu kilku dni, ponieważ z czasem wysycha i twardnieje.

To pomidory typu „beefsteak”, nazywane po niemiecku Fleischtomaten, a w języku hindi tamatar. Są duże, jędrne i mięsiste, mają mniej nasion niż mniejsze odmiany pomidorów oraz zrównoważony słodko-kwaśny smak.

W kuchni indyjskiej stanowią podstawę większości sosów curry, dodaje się je do czatneju pomidorowego oraz używa na surowo w sałatkach. W kuchni niemieckiej często podaje się je pokrojone w sałatkach lub na kanapkach.

Jak używać

• Umyj przed użyciem; krótkie zanurzenie we wrzątku ułatwia obieranie ze skórki, jeśli zależy Ci na gładkim sosie.
• W przypadku bazy do curry, posiekaj i gotuj z cebulą oraz przyprawami, aż zmiękną, a tłuszcz oddzieli się od reszty.
• Przechowuj w temperaturze pokojowej przez kilka dni, aby uzyskać pełnię smaku, lub w lodówce do tygodnia.

Pink Lady to odmiana jabłek, nazywana w języku hindi seb, a w języku niemieckim Apfel, o różowo-czerwonej skórce na żółto-zielonym tle oraz twardym, chrupiącym i soczystym miąższu o zrównoważonym słodko-kwaśnym smaku.

Jest spożywana na surowo jako przekąska, dodawana do sałatek owocowych lub wykorzystywana w niemieckich wypiekach, takich jak Apfelkuchen, gdzie jej zwarta struktura dobrze sprawdza się podczas pieczenia.

Sposób użycia

• Umyć przed spożyciem; skórka jest cienka i jadalna.
• Wydrążyć gniazda nasienne i pokroić w plastry do wypieków lub w ósemki do przekąsek i sałatek.
• Przechowywać w lodówce, gdzie zachowuje świeżość przez dwa do trzech tygodni, lub w chłodnej temperaturze pokojowej przez około tydzień.

Awokado nosi tę samą nazwę w języku hindi i niemieckim (Avocado). Ma twardą, ciemnozieloną, niemal czarną skórkę, pod którą znajduje się jasozielony, maślany, gładki miąższ otaczający pojedynczą, dużą pestkę.

Nie jest to tradycyjny indyjski składnik, ale coraz częściej używa się go w sałatkach, kanapkach i dipach, można go też rozgnieść na wersję guacamole lub dodać do przystawki w stylu raity.

Jak używać

• Pozostaw w temperaturze pokojowej, aż zacznie lekko uginać się pod naciskiem, co oznacza, że jest dojrzałe.
• Przekrój wzdłuż wokół pestki, rozdziel połówki, a następnie usuń pestkę łyżką lub ostrożnym uderzeniem noża.
• Po przekrojeniu miąższ szybko brązowieje w kontakcie z powietrzem; skropienie sokiem z cytryny spowalnia ten proces, a najlepiej zjeść je tego samego dnia.

Czosnek nazywa się „lahsun” w języku hindi oraz „Knoblauch” w języku niemieckim. Rośnie w formie główki złożonej z pojedynczych ząbków, z których każdy pokryty jest cienką, papierowatą skórką. W stanie surowym ma ostry, wyrazisty smak, który łagodnieje i staje się słodszy po ugotowaniu.

Jest podstawowym składnikiem większości indyjskich curry i dań z soczewicy (dal), zazwyczaj mielonym z imbirem na pastę, a także smażonym w całości jako dodatek do temperowania potraw i chutneyów. W kuchni niemieckiej nadaje aromat sosom, pieczeniom i pieczywu.

Sposób użycia

• Oddziel ząbki od główki w miarę potrzeby, pozostawiając resztę w całości do przechowywania.
• Najpierw lekko zgnieć ząbek, aby poluzować papierowatą skórkę, która następnie łatwo zejdzie.
• Przechowuj całą główkę w chłodnym, suchym i dobrze wentylowanym miejscu, nie w lodówce; zachowuje świeżość przez kilka tygodni.

To mały ananas, nazywany tak samo zarówno w hindi, jak i w języku niemieckim. Ma twardą, kolczastą, brązowo-żółtą skórkę oraz jędrny, soczysty, słodko-kwaśny żółty miąższ otaczający włóknisty rdzeń.

Jada się go na surowo, samodzielnie lub w sałatce owocowej, a w kuchni indyjskiej bywa gotowany jako składnik słodko-kwaśnego curry z ananasa lub raity.

Jak używać

• Odetnij koronę i podstawę, a następnie odkrój skórkę w paski, usuwając pozostałe małe brązowe „oczka”.
• Przekrój go wzdłuż na ćwiartki i usuń twardszy środkowy rdzeń, zanim pokroisz resztę w plastry lub kostkę.
• Przechowuj w temperaturze pokojowej, aż zacznie lekko uginać się pod naciskiem, a następnie wstaw pokrojony kawałek do lodówki i zużyj w ciągu kilku dni.

Świeży, surowy zielony banan, 400–500 g — banan warzywny, znany jako plantan, kaccha kela, vaazhai kai lub aratikaya, a po niemiecku jako Kochbanane lub grüne Banane.

Zbierany, gdy jest niedojrzały, ma skrobiową, a nie słodką konsystencję i zachowuje się bardziej jak ziemniak niż owoc. W kuchniach południowych Indii wykorzystuje się go do przyrządzania vazhakkai poriyal i smażonych potraw, do Kerali thoran i avial, do andhrajskiego curry aratikaya oraz chrupiących chipsów bananowych; w kuchni bengalskiej robi się z niego kanchkola kofta.

Obierać pod bieżącą wodą lub naoliwionymi dłońmi — surowa skórka wydziela lepki sok — a pokrojone kawałki wrzucać do wody z odrobiną kurkumy, aby nie ściemniały. Przechowywać w temperaturze pokojowej lub w lodówce i zużyć w ciągu kilku dni, zanim skórka zacznie żółknąć.

To biała cebula, nazywana po niemiecku Gemüsezwiebel, a w języku hindi safed pyaz. Ma bladą, papierową łupinę i biały miąższ o łagodniejszym, słodszym smaku niż czerwona cebula, zwłaszcza po ugotowaniu.

Używa się jej tak samo jak innych cebul, jako bazy do curry i sosów, a szczególnie dobrze sprawdza się w daniach, w których pożądany jest jaśniejszy kolor i delikatniejszy smak, a także w kuchni niemieckiej, np. w zupach i pieczeniach.

Jak używać

• Przed posiekaniem lub pokrojeniem w plastry zdejmij papierową zewnętrzną łupinę.
• Gotuj powoli na średnim ogniu, aby wydobyć jej naturalną słodycz.
• Przechowuj w chłodnym, suchym i dobrze wentylowanym miejscu, nie w lodówce; można ją przechowywać przez kilka tygodni.

Zielona papryczka chili, nazywana po hindi „hari mirch”, a w języku niemieckim znana najczęściej po prostu jako „gruene Chili”, to niedojrzała postać papryki chili: smukła, błyszcząca i jędrna, o ostrości, która znacząco różni się od łagodnej do bardzo ostrej nawet w tej samej partii.

Jest stosowana w całej kuchni indyjskiej jako podstawowy składnik; przekrojona lub posiekana dodawana jest do curry, dalu i chutneyów, albo smażona w całości z solą jako dodatek. Nadaje również smak piklom i przyprawom (tadka) do dalu.

Sposób użycia

• Przed przekrojeniem, posiekaniem lub użyciem w całości należy umyć papryczkę i odciąć ogonek.
• Aby uzyskać łagodniejszy smak, usuń nasiona i wewnętrzną białą błonę.
• Przechowuj w lodówce w papierowej torebce lub otwartym pojemniku; zachowuje świeżość przez około tydzień.

Zielone mango, czyli niedojrzałe mango, nazywane w hindi kairi lub kaccha aam, a w tamilskim mangai, to owoc w fazie niedojrzałości, o twardym, kwaśnym, chrupiącym miąższu i skórce, która jest w pełni zielona.

Wykorzystuje się je do przygotowania pikli z mango (achaar), aam panna, czyli cierpkiego napoju z surowego mango, oraz różnych chutneyów, a także ściera lub kroi w kostkę jako dodatek do niektórych południowoindyjskich dań ryżowych i sałatek.

Jak używać

• Umyj, a następnie obierz nożem przed oddzieleniem miąższu od płaskiej centralnej pestki.
• Do przygotowania pikli pokrój w małe kawałki lub cienkie plasterki, zgodnie z wymaganiami przepisu.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu tygodnia, ponieważ jest twardsze i zachowuje świeżość nieco dłużej niż dojrzałe mango, choć z czasem również mięknie.

Banan nazywa się po hindusku kela, a po niemiecku Banane. Jest to popularny żółty banan deserowy o miękkim, słodkim miąższu po dojrzeniu i grubej skórce, którą usuwa się przed zjedzeniem.

Oprócz jedzenia na surowo, dojrzałe banany wykorzystuje się w kuchni indyjskiej do przyrządzania halwy bananowej lub jako ofiarę podczas pudży, natomiast lekko niedojrzałe owoce kroi się w plastry i smaży na chipsy bananowe lub gotuje jako warzywo w niektórych daniach regionalnych.

Jak używać

• Pozostaw w temperaturze pokojowej, aby dojrzały; w pełni żółta skórka z kilkoma brązowymi plamkami oznacza, że owoc jest gotowy do spożycia.
• Po dojrzeniu można je przenieść do lodówki, aby spowolnić dalsze dojrzewanie, choć skórka ściemnieje.
• Aby uzyskać najlepszą konsystencję, spożyj w ciągu kilku dni od dojrzenia.

To są borówki amerykańskie, po niemiecku nazywane Heidelbeeren; nie mają one powszechnie używanej nazwy w języku hindi, ponieważ nie są tradycyjnymi owocami indyjskimi. Są to małe, okrągłe jagody o głębokim niebiesko-fioletowym kolorze, twardej skórce i soczystym, lekko słodko-kwaśnym miąższu.

Jada się je na surowo, dodaje do sałatek owocowych i jogurtów, a także wykorzystuje w niemieckich wypiekach, takich jak Heidelbeerkuchen.

Jak używać

• Płucz delikatnie tuż przed spożyciem, ponieważ zbyt wczesne mycie może sprawić, że szybciej się zepsują.
• Przed przechowaniem wybierz miękkie lub pomarszczone jagody.
• Przechowuj w lodówce i zużyj w ciągu około tygodnia.